Buster Keaton'ın sinema tarihine kazandırdığı başyapıt 'Sherlock Jr.' (1924), 45 dakikalık kısa ama etkileyici süresiyle sessiz sinemanın en yaratıcı örneklerinden biridir. Film, bir sinema salonunda film göstericisi olarak çalışan ve aynı zamanda amatör bir dedektif olmayı hayal eden genç bir adamın hikayesini anlatır. Baş karakter, sevgilisinin babasının değerli cep saatini çalmakla suçlandığında, gerçek hayatta çözmekte zorlandığı bu gizemi, rüyalarında ve film perdesinin içinde bir dedektife dönüşerek çözmeye çalışır.

Keaton'ın oyunculuğu, fiziksel komedi ve mimiklerle dolu performansı, filmin kalbini oluşturur. Kendine özgü ciddi ifadesi ('Stoneface') ile komik durumlar arasındaki tezat, izleyiciyi hem güldürür hem de şaşırtır. Yönetmen olarak Keaton, özellikle filmin ikinci yarısında, karakterin bir film perdesine girip çıktığı ve gerçeklikle kurgu arasında gidip geldiği sekanslarla sinema diline inanılmaz katkılarda bulunmuştur. Bu sahnelerdeki kesmeler ve özel efektler, 1920'lerin teknolojisi düşünüldüğünde son derece yenilikçi ve teknik açıdan ustacadır.

'Sherlock Jr.', sadece komedi ve aksiyon değil, aynı zamanda romantik öğeler de içerir. Ana karakterin sevgilisi için verdiği mücadele, filme duygusal bir derinlik katar. Kısa süresine rağmen, tempo hiç düşmez ve izleyiciyi başından sonuna kadar ekrana kilitleyen bir enerjiye sahiptir. Sinemanın büyüsünü, hayal ile gerçek arasındaki çizgiyi sorgulayan bu film, hem sinema tarihine ilgi duyanlar hem de kaliteli komedi arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir. Görsel şakaları, akrobatik dövüş sahneleri ve zamansız mizah anlayışıyla 'Sherlock Jr.', neredeyse bir asır sonra bile tazeliğini ve eğlencesini korumaktadır.