Alain Resnais'in 1961 yapımı 'Last Year at Marienbad' (L'année dernière à Marienbad), sinema tarihinin en sıra dışı ve tartışmalı filmlerinden biridir. Görkemli ama tuhaf bir şatoda geçen film, anlatımıyla seyirciyi derin bir gizemin içine çeker. Bir adam (Giorgio Albertazzi) ile bir kadın (Delphine Seyrig) arasında geçen diyaloglar, geçmişteki olası bir buluşmanın gerçekliğini sorgulatır. Kadın, bu karşılaşmayı hatırlamazken, adam ısrarla bir yıl önce Marienbad'da buluşmayı planladıklarını ve kadının onu orada bekleyeceğine dair söz verdiğini iddia eder. Bu çekirdek etrafında dönen hikaye, zaman, hafıza ve gerçeklik algısını istikrarsızlaştıran bir yapı sunar.

Resnais'in yönetmenliği, filmi bir rüya gibi kurgulayarak, doğrusal anlatımı tamamen reddeder. Sacha Vierny'nin siyah-beyaz görüntü yönetimi, şatonun labirentvari koridorlarını, devasa tavanlarını ve simetrik bahçelerini adeta bir resim gibi sunar, bu da filmin soyut ve düşünsel atmosferini güçlendirir. Delphine Seyrig'in gizemli ve mesafeli performansı ile Giorgio Albertazzi'nin kararlı ve belki de saplantılı anlatımı, karakterlerin psikolojik derinliğini seyirciye hissettirir, ancak asla net cevaplar vermez.

Film, Dram, Gizem ve Romantik türlerini harmanlar, ancak geleneksel bir aşk hikayesi anlatmaktan çok uzaktır. Daha ziyade, iletişimsizlik, yalnızlık ve geçmişin değişken doğası üzerine felsefi bir meditasyondur. Fransız Yeni Dalgası'nın ve modernist sinemanın önemli bir örneği olan 'Last Year at Marienbad', izleyiciden pasif bir seyirci olmayı bırakıp hikayeyi kendi zihninde inşa etmesini ister. Bu nedenle, sıradan bir eğlence arayanlar için değil, sinemanın sınırlarını zorlayan, sanatsal ve entelektüel bir meydan okuma arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Zamanın ötesindeki bu gizemi Türkçe altyazılı olarak deneyimleyin.